Το νερό του δικτύου ύδρευσης παραμένει ακατάλληλο για πόση. Η θάλασσά μας, αντί να αποτελεί πηγή ζωής και ανάπτυξης, ρυπαίνεται συστηματικά από τη δυσλειτουργία του βιολογικού καθαρισμού. Και αντί να υπάρχει αγώνας για λύσεις, κυριαρχεί ο εξωραϊσμός και μια επικίνδυνη εξοικείωση με την παρακμή.
Το πιο ανησυχητικό δεν είναι μόνο τα προβλήματα – είναι η στάση απέναντί τους. Όταν αναδεικνύεται ένα σοβαρό ζήτημα, ακούμε συχνά τη φράση: «σιγά το πρόβλημα, αυτά υπάρχουν εδώ και χρόνια». Δηλαδή, επειδή κάτι είναι παλιό, παύει να είναι σοβαρό; Αυτή η νοοτροπία δεν είναι απλώς στρεβλή – είναι καταστροφική. Δείχνει μια βαθιά ριζωμένη κουλτούρα αδιαφορίας, που έχει διαποτίσει όχι μόνο τους αιρετούς, αλλά και μεγάλο μέρος της κοινωνίας μας.
Είναι θλιβερό να βλέπουμε ανθρώπους που διοικούν τον τόπο για χρόνια από θέσεις ισχύος, να προσπαθούν να εξωραΐσουν την κατάσταση αντί να νιώθουν την υποχρέωση να την αλλάξουν. Αντί να πρωτοστατούν στην επίλυση των προβλημάτων, περιορίζονται σε ευχολόγια και δικαιολογίες. Η ευθύνη τους είναι τεράστια – όχι μόνο γιατί δεν έλυσαν τα προβλήματα, αλλά γιατί καλλιέργησαν και ανέχτηκαν αυτή την επικίνδυνη αποδοχή της παρακμής ως "κανονικότητας".
Όμως και οι πολίτες έχουμε μερίδιο ευθύνης. Δεν μπορούμε άλλο να σιωπούμε, να βολευόμαστε, να αδρανούμε. Η αλλαγή νοοτροπίας δεν αφορά μόνο τους διοικούντες – αφορά όλους μας. Ας σταματήσουμε να αποδεχόμαστε τα αυτονόητα ως πολυτέλειες. Ας διεκδικήσουμε ενεργά ένα καλύτερο παρόν και ένα πιο αξιοπρεπές μέλλον για τα παιδιά μας.
Η αποδοχή της υποβάθμισης ως φυσιολογικής κατάστασης δεν είναι πολιτική στάση. Είναι συνενοχή. Και σε αυτή τη συνενοχή, δεν έχουμε καμία διάθεση να συμμετέχουμε. Ζητάμε τα αυτονόητα: καθαρό νερό, καθαρή θάλασσα, διαφάνεια, υπευθυνότητα και πολιτική βούληση για λύσεις. Καιρός να πάψουμε να ωραιοποιούμε τα απαράδεκτα. Καιρός να αλλάξουμε.
Γιάννης Ντούρμας / Μόνιμος κάτοικος Αλιβερίου
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου